Ile żyją koty, psy i inne domowe pupile

Życie pod jednym dachem ze zwierzętami to dziś zupełnie normalna sytuacja. Koty i psy to pełnoprawni członkowie rodziny, są pielęgnowane i rozpieszczane przez swoich właścicieli. Niektóre z nich biorą czynny udział w codziennym życiu domowników, są zabierane na spacery za miasto czy na wspólne wakacje. Zwierzęta domowe wnoszą do naszej codzienności wiele radości i to bez względu na to, czy mamy pod opieką chomika, psa czy złotą rybkę. Kochamy naszych milusińskich i chcielibyśmy, by były z nami jak najdłużej. Niestety średnia życia psa czy kota dość drastycznie odbiega od średniego okresu życia człowieka. Oczywiście są sposoby na to, by przedłużyć obecność w domu naszego pupila, natury jednak nie da się oszukać. Jeśli decyzja o przyjęciu pod swój dach zwierzaka jest jeszcze przed Wami, warto dowiedzieć się, ile żyją psy, koty, czy króliki.

Długość życia psa

Psy to jedne z najwcześniej udomowionych zwierząt. Są z nami od niepamiętnych czasów. Towarzyszą nam wiernie i z prawdziwie psim oddaniem. A ile żyją psy? Na to pytanie trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi, gdyż wiele zależy od wielkości psa oraz jego rasy. Przyjęło się, że średnia długość życia naszego kudłatego czworonoga wynosi około 15 lat. Jest to jednak tylko szacunkowa liczba, ponieważ specjaliści twierdzą, że zmienia się ona w zależności od wielu czynników. Pewną prawidłowość można dostrzec w tym, że mniejsze psy potrafią dożyć nawet 17-20 lat (szczególnie kundelki, gdyż długość życia psów rasowych podyktowana jest przez ich geny). Większe i cięższe psy żyją niestety krócej.

Poniżej przedstawiamy średnią długość życia najpopularniejszych ras:

Z powyższych danych wynika dość jednoznacznie, że psy większych ras żyją nieco krócej niż te mniejszych odmian. Tak naprawdę jednak wiek życia psa jest sprawą bardzo indywidualną. Zależy przede wszystkim od warunków, w jakich chowa się zwierzę, od stosowanej diety, a także od opieki, którą się je otacza. Nie da się zaprzeczyć, że kochane i zadbane psy, pozostaną z nami dłużej niż te, którym przyszło żyć w trudnych warunkach. Czasem też, niezależnie od nas, może okazać się, że nasz pupil cierpi na jakieś obciążenie genetyczne, które może powodować choroby, a nawet przedwczesną śmierć. Jako właściciele powinniśmy robić wszystko, by przedłużyć życie naszemu zwierzakowi. By mogło się to udać, należy zapewnić czworonogowi bezpieczne i zdrowe środowisko życia. Jednym słowem dom, w którym będzie mu się dobrze żyło. Nie wolno też zapominać o szczepieniach i regularnych kontrolach u weterynarza.

Jak przelicza się lata psa?

By dysproporcja pomiędzy życiem człowieka a psa nie była tak rażąca, przyjęło się stosować specjalne przeliczenie. Do ukończenia przez zwierzaka drugiego roku życia, wszystkie czworonogi rozwijają się mniej więcej tak samo (porównuje się nawet ich rozwój z rozwojem dziecka w tym samym wieku). Później każdy rok w życiu małych psów to 5 ludzkich lat. W przypadku ras średnich to 6 lat, a dużych 7 ludzkich lat. Jest to jednak bardzo duże uogólnienie mające na celu poglądowe zrównanie życia człowieka i psa.

Ile żyją koty?

Koty to także długo żyjące zwierzęta domowe. Ich zwolenników z pewnością ucieszy fakt, że średnia długość ich życia nieustannie się wydłuża. Choć i w tym przypadku ciężko wskazać jednoznaczną odpowiedź, ile żyją koty. Decydujący czynnik stanowi środowisko życia. Futrzaki wolno żyjące nie są w stanie przetrwać długo. Wiąże się to przede wszystkim z utrudnionym dostępem do pokarmu, uciążliwymi warunkami atmosferycznymi, a także z chorobami, których łatwo się nabawić, żyjąc dziko. W takich przypadkach koty nie dożywają nawet 4. roku życia. Z kolei dla zwierzaków będących pod opieką człowieka, długość życia znacząco się wydłuża. Takie zadbane, kochane koty mogą dożyć nawet 15-20 lat. Rekordzistką była kotka Creme Puff, która przeżyła aż 38 lat! Warto jednak pamiętać, że także u tych zwierzaków domowych, wady genetyczne i choroby mogą stanąć na przeszkodzie kociej długowieczności.

Długość życia innych zwierząt domowych

Ile żyją gryzonie?

O ile długość kociego i psiego życia to, w sprzyjających warunkach, kilkanaście lat, o tyle w przypadku gryzoni, czas spędzony z pupilem jest znacznie krótszy. Ile żyją króliki miniaturki? Górna granica to 10 lat, jednak średnio czas ten wynosi tylko 7. W przypadku chomików długość życia waha się od 2 do 3 lat, a u mniejszych gatunków (na przykład u chomików karłowatych) jest jeszcze krótsza, bo maksymalnie 2 lata. Okres życia innych gryzoni, na przykład szczurów, również szacuje się podobnie — na 2-3 lata. Rekordziści dożywają 5, jednak taka sytuacja zdarza się niezwykle rzadko. Byśmy mogli cieszyć się obecnością naszych malutkich pupili jak najdłużej, musimy pamiętać o zapewnieniu im zdrowego pokarmu, a także o odpowiedniej pielęgnacji. Klatkę czy akwarium należy regularnie czyścić, a wyściółkę wymieniać na nową.

Ile żyją ptaki?

Długość życia ptaków różni się w zależności od gatunku, warto jednak pamiętać, że w warunkach domowych są w stanie dożyć nawet kilkudziesięciu lat! Stosunkowo najkrócej są z nami papużki faliste — do 10 lat. Średnia długość dla nimf to nawet 20 lat, a kakadu czy ary potrafią dożyć nawet do 70 lat.

Ile żyją żółwie?

Gdy mowa o długowiecznych zwierzętach, nie sposób nie wspomnieć o żółwiach. Należą do jednych z najdłużej żyjących, a w warunkach domowych, pod dobrą opieką, średni czas to aż 70 lat.

Dobra opieka gwarantuje długie życie

Obecność w naszym życiu zwierząt domowych przynosi wiele radości i wspólnie spędzonych wspaniałych chwil. Byśmy mogli cieszyć się nimi dłużej, musimy zadbać, by jadły zdrowo i rosły w miłości, bo tylko szczęśliwe zwierzę zostanie z nami na lata.

Kastracja psa – cena oraz konsekwencje zdrowotne i behawioralne

Pojawienie się szczeniaka w rodzinie zawsze zmienia nasze życie. Jednak pupil szybko dorasta i stajemy przed trudną decyzją, czy chcemy, by nasz pies miał potomstwo? Jeśli nie, to czy kastracja psa jest sensownym rozwiązaniem? A może kierują nami względy zdrowotne lub behawioralne zwierzęcia? Mogą też przemawiać do nas kwestie etyczne i chcemy zapobiec przepełnieniom w schroniskach dla bezdomnych psów.

Sterylizacja i kastracja psów to zabiegi powszechnie przeprowadzane w gabinetach weterynaryjnych w całym kraju. Niemniej jednak rodzą wiele wątpliwości i obaw ze strony właścicieli. Postaramy się przybliżyć temat, analizując wady i zalety kastracji psów. Kiedy najlepiej podjąć decyzję o wykastrowaniu czworonoga? Jaki wpływ ma zabieg na zdrowie i zachowanie pupila? Jaka jest cena kastracji psa?

Kastracja, sterylizacja i kastracja chemiczna psa — czym się różnią?

Niesłusznie uznaje się, że kastruje się psy, a sterylizuje suczki. Zarówno jeden, jak i drugi zabieg dotyczy obu płci. Sterylizacja jest mniej inwazyjna niż kastracja psów i nie pociąga za sobą zmian w gospodarce hormonalnej zwierząt. Podczas sterylizacji podwiązywane lub przecinane są jajowody u suczki, a nasieniowody u samców. Psy obu płci stają się bezpłodne, ale nadal ich organizmy wytwarzają wszystkie hormony związane z cyklem płciowym i popędem.

Kastracja psów to zabieg chirurgiczny, polegający na wycięciu narządów płciowych. W konsekwencji pupil staje się bezpłodny, a jego organizm przestaje produkować hormony płciowe.

Istnieje jeszcze jeden sposób na zatrzymanie płodności naszego zwierzaka. W odróżnieniu od tych wspomnianych powyżej ma on charakter odwracalny. Tzw. kastracja chemiczna psa polega na wszczepieniu psu, w fałd skórny na karku, specjalnego czipa, z którego uwalniane są stopniowo hormony, blokujące wytwarzanie hormonów płciowych. W zależności od dawki lek działa od 6 do 12 miesięcy. Jeśli nie zostanie podana kolejna porcja leku, organizm zwierzęcia wraca do normalnego funkcjonowania i jest w pełni zdolny do rozrodu po ok. 1 roku.

Z kastracją psa warto poczekać, aż osiągnie pełną dojrzałość płciową. Zatrzymanie produkcji hormonów płciowych może rzutować na rozwój mięśni i kośćca. W zależności od rasy i wielkości psa będzie to po 6 miesiącach, roku lub nawet dwóch latach. Suczki powinny być kastrowane najwcześniej 3 miesiące po pierwszej cieczce. Niemniej jednak nie ma przeciwskazań do kastracji psów starszych.

Kastracja psa

Kastracja psa — jaki ma wpływ na zachowanie czworonoga?

Jednym z podstawowych względów, przemawiających za kastracją psa jest chęć zmiany zachowania naszego pupila. Psy przeżywają niezwykle trudne chwile, w momencie, gdy hormony biorą górę. Samce odczuwające silny popęd płciowy są skłonne do ucieczek oraz walki z innymi psami, gdy wyczuwają u suczki cieczkę. Potrzeba dominacji i przejawy agresji są naturalnym objawem wynikającym z działania testosteronu. Kastracja psów skutecznie niweluje nadpobudliwość i potrzebę dominacji, wynikającą z popędu seksualnego. U suczek po kastracji zanikają ciąże urojone. Sunie nie są już skłonne do ucieczki i nie pozostawiają tropów, przez częste oddawanie moczu. Pies po kastracji staje się bardziej stabilny emocjonalnie i podatny na szkolenie.

Istnieją jednak badania, które wskazują, że takie pozytywne efekty kastracji psów zauważalne są tylko u niektórych ras. Cześć piesków po kastracji może stać się bardziej wrażliwa na dotyk, czy przejawiać stany lękowe. Należy zdać sobie też sprawę z faktu, że jeżeli agresja nie wynikała z działania hormonów płciowych, kastracja psa nie sprawdzi się jako remedium na problemy z jego zachowaniem. Dlatego zawsze warto podejmować próby treningowe od najmłodszego szczeniaka, tak by wykluczyć problemy behawioralne u dorosłego zwierzęcia.

Kastracja psa — konsekwencje zdrowotne

Dużo zalet z kastracji psa, wynika dla zdrowia naszego czworonożnego przyjaciela. Zmniejsza się ryzyko schorzeń narządów płciowych, prostaty i gruczolaków odbytu u samców oraz ropomacicza i nowotworów narządów rodnych u suczek. Ponadto sunie po kastracji rzadziej chorują na nowotwór gruczołów sutkowych oraz cukrzycę.
Niestety kastracja psów może przyczyniać się do tycia. Posiłki naszego pupila powinny być odpowiednio zbilansowane. Psy po kastracji, jeśli nieco uspokoiły swój temperament, mogą mieć spowolniony metabolizm.

Kastracja psa zwiększa ryzyko wystąpienia niedoczynności tarczycy, a u suczek, zwłaszcza w podeszłym wieku, problemy z nietrzymaniem moczu. Ponadto udowodniono, że u psów kastrowanych częściej dochodzi do zerwania więzadła krzyżowego, niż u psów, które zabiegowi nie były poddawane.

Niezależnie od tego, jakie względy kierują nami, przy podejmowaniu decyzji o kastracji, dobrze jest przemyśleć wszystkie aspekty. Mimo że kastracja jest rutynowo wykonywana przez weterynarzy, nie zapominajmy, że jest interwencją chirurgiczną, dokonywaną w pełnej narkozie. Nasz pies musi być zdrowy i dokładnie przebadany na tę okoliczność. Po zabiegu zakładany jest ochronny kołnierz, by piesek nie uszkodził szwów. Po kilku dniach szwy są zdejmowane, a pies powinien wrócić do pełni zdrowia i sprawności sprzed zabiegu.

Kleszcz u psa – jak bezpiecznie wyjąć i kiedy udać się do lekarza

Wróciłeś właśnie ze swoim pupilem z długiego i relaksującego spaceru. Spuszczasz go ze smyczy i …. To nie jeszcze nie koniec. Po każdym wyjściu, a już w szczególności wiosną i latem (od marca nawet do listopada), trzeba dokładnie obejrzeć futro Twojego ulubieńca. Kleszcz u psa wcale nie jest rzadkim zjawiskiem, a objawy choroby mogą nie zostać zauważone w pierwszym momencie.

Kleszcz u psa — usuwanie

Kleszcze lubią miejsca ciemne i wilgotne. Dlatego sprawdzanie zacznij od uszu, pach i łokci. Nie zapominaj też zajrzeć pod obrożę, ogon i pomiędzy palce. Dobrze jest przyjrzeć się całej skórze, bo kleszcz u psa może zaszyć się w mniej oczywistym miejscu na przykład na powiece.

Usuwanie wygląda podobnie jak u człowieka. Im wcześniej go zauważysz, tym łatwiej go wyciągniesz. Nie wolno pasożyta niczym smarować ani wyciskać. Najlepiej użyć pęsety. Trzeba zrobić do z wyczuciem i delikatnie. Gdy zbyt mocno ściśniesz kleszcza, może on wstrzyknąć neurotoksyny pod skórę. Inne zagrożenie to urwanie odwłoka bez głowy. W takiej sytuacji nie pozostaje nic innego jak udanie się do lecznicy dla zwierząt.

Kleszcz u psa - sprawdzanie sierści

Kleszcz u psa — objawy chorób od kleszczowych u psów

Kleszcze są roznosicielami wielu groźnych chorób, dlatego każdy właściciel psa powinien wiedzieć, jakie są ich objawy.

Babeszjoza

Objawy babeszjozy zaczynają być widoczne od 3 dni po ugryzieniu przez kleszcza. Jeśli Twój pies jest:

  • senny
  • ma wysoką gorączkę
  • wymiotuje i brak mu apetytu
  • ma zażółcone błony śluzowe
  • ma czerwone zabarwienie moczu (część przypadków)

natychmiast udaj się do weterynarza. Nieleczona babeszjoza jest zabójcza i niestety trwa krótko, nawet do kilku dni. Twój pupil może mieć też zaburzenia wzroku, narządów ruchu, problemy neurologiczne.

Erlichioza

Po ugryzieniu przez zarażonego kleszcza objawy mogą nie być widoczne przez 60-120 dni. Najmniej odporne są owczarki niemieckie, gdzie okres inkubacji to 4-11 dni.
Po tym okresie u psa pojawiają się depresja, apatia i brak łaknienia, a w fazie ostrej:

  • wybroczyny i krwiaki w tkance podskórnej
  • krwawienia z nosa
  • gorączka
  • spadek masy ciała
  • powiększenie śledziony i węzłów chłonnych
  • biegunka i wymioty
  • drgawki i porażenia.

Pies leczony wraca do zdrowia po ok. 4-6 tygodniach. Osobniki nieleczone mogą przechodzić erlichiozę przewlekłą i nadal chudnąć lub ostrą, z licznymi krwawieniami i owrzodzeniami skóry, co w obu przypadkach prowadzi do zgonu zwierzęcia.

Anaplazmoza

Kuzynką erlichiozy jest anaplazmoza. Łagodniejsza jej odmiana – cykliczna trombocytopenia psów – często przebiega bezobjawowo lub można zaobserwować senność, gorączkę i bladość błon śluzowych. Natomiast anaplazmozę granulocytarną psów można rozpoznać na podstawie:

  • kulawizny lub sztywnienia łap
  • biegunki, wymiotów i napiętych powłok brzusznych
  • powiększenia śledziony i węzłów chłonnych

Leczenie anaplazmozy jest podobne jak w przypadku erlichiozy. Szczególnie wrażliwe na zarażenie są labladory.

Odkleszczowe zapalenie mózgu i mykoplazma

Jeśli po ugryzieniu kleszcza Twój pies jest apatyczny, osowiały i ma gorączkę, możesz podejrzewać od kleszczowe zapalenie mózgu. Choroba trwa od 3 do 7 dni w formie nadostrej, od 7 do 21 w formie ostrej i kilka miesięcy, jeśli jest bezobjawowa. Podobne symptomy ma także mykoplazma.

Kleszcz u psa – inne choroby i powikłania

Podane przypadłości nie wyczerpują listy chorób od kleszczowych u psów. Zbyt późna reakcja właściciela i przeoczenie pierwszych objawów mogą w przyszłości powodować powikłania typu zapalenie stawów i mięśni, zapalenie płuc i duszności, zapalenie mózgu i niedowłady. Dlatego tak ważne jest regularne sprawdzanie skóry Twojego czworonoga i zgłoszenie się do lecznicy w każdym przypadku, gdy mamy wątpliwości co do stanu jego zdrowia.

Źródło: Adaszek Ł., Winiarczyk S., Erlichioza u psów, w: Życie weterynaryjne, nr 82(12), 2007, str. 991-993